2 - گاه آيه براى تأكيد كلام آورده مىشود . 3 - گاه آيه و حديث را مضاف اليه يا مفعول يا مسند اليه جمله قرار مىدهد . 4 - گاه دو يا سه آيه را از سوره‌هاى متفاوت با حرف عطف « واو » به دنبال يكديگر مىآورد . « گويى در آن حال آن رفيع جناب را بر مقتضى " قد سمع الله دعوتى و اجاب ، حجاب بشريت مرتفع شد . " ص 38 . « ديگر آنكه چون واردى از پس پردهء غيب و وراى سرادق عالم لا ريب به ظهور خواهد پيوست ، حسن تدبير و طول تفكر مردم دانا و كثرت اعوان و زور و بازوى توانا هيچ اثرى نتواند نمود ، لا مردّ لقضائه و لا مانع لحكمه . . » . ص 42 . « تيغ آفتاب در قراب " توارت بالحجاب " زنگار گيرد » . ص 44 . « وصيت ديگر آن‌كه از بغى و مكر و نكث عهد . . " إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ " و ؛ " فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ " و " ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ " ، اجتناب و احتراز لازم شمرد » . ص 73 . اولى آيه 23 سورهء 10 ( يس ) ، دومى آيه 10 سوره 48 ( الفتح ) و سومى آيه 123 سورهء 6 ( الانعام ) است . 9 - استشهاد به اشعار پارسى و تازى نسيمت مىوزد فرصت نگه دار * كه بىشك هر هبوبى را ركودى است اذا هبت رياحك فاغتنمها * فان لكل عاصفة سكون ص 82 و 81 « از اشارات " اتقوا دعوة المظلوم " خود را به تغافل موسوم نگرداند و از ملهم غيب نداى : يا ظالما مرحا و لعز ساعده * ان كنت فى سنة فالدهر يقظان به سمع قبول و گوش اعتبار اصغا كند » . ص 84 . 10 - واج آرايى : « راستان رسته‌اند روز شمار * جهد كن تا از آن شمار شوى